Fout
  • JFTP::login: Unable to login
  • JFTP::write: Unable to use passive mode

alt

In het Turks kennen we het gezegde: ‟Ayakkabım dar olduktan sonra, acun geniş olmuş neme gerek?” Deze is te vertalen met ‘Wat heb ik er aan dat de wereld ruim is als mijn schoenen te strak zitten?’ In de context van deze artikel kunnen we zeggen ‘wat heb je aan vrije denken als je moet denken binnen datgene wat door anderen wordt bepaald?’ Het vrije denken, een begrip dat zeer populair is in het Westen, staat in zekere mate op losse schroeven.

Als we eens terugkijken naar de positieve en negatieve resultaten van de Franse Revolutie, kunnen we aanmerken dat een van de negatieve ontwikkelingen, de polarisering is geweest. Samen met de totstandkoming van de ideeën over het eigen superieure volk, hebben we ons zelf in de ‘nesten’ gewerkt. De afbakening van ons denkvermogen is het oorzaak van onze eigen ‘idealen’. Het idee dat sommige volkeren beter en beschaafder zijn dan andere volkeren en hierdoor zichzelf moeten beschermen tegen de anderen, heeft geleid tot een teleurstellende afloop.

Door onze manier van denken, hebben we een zelfverheerlijking gecreëerd, wat eigenlijk onze beperkingen laat zien. De huidige samenleving is het resultaat van de denkwijze en de ingesloten manier van denken. Alles wat anders moet blijven waar het is; het liefst zo ver als het maar kan. Hoe vrij kun je zijn in denken als je alles van het eigen superieur vind? Het is een mengsel van verschillende oorzaken die hebben geleid tot de huidige situatie en deze is hedendaags terug te vinden in de manier van het Westerse denken.

In het ‘vrije’ Westen zijn er aandachtspunten waar je het beter niet over kunt hebben. Het onderwerp doet er niet toe; sommigen voelen zich bedreigd wanneer sommige thema’s worden belicht. Zij die te veel weten en anderen wakker proberen te schudden, worden of als gevaarlijk bestempeld of worden belasterd. De macht die zij hebben over de vele organen van het land, kunnen zij achter zich scharen om zodoende de nodige steun aan te winnen.

De verheerlijking van het eigen denken maakt ons feitelijk kwetsbaar; iets waar we ons niet bewust van zijn. Hiermee sluiten we ons dicht voor ideeën van anderen; hun ervaringen; hun collectieve geheugen etcetera. We moeten immers niet vergeten dat West-Europa in tegenstelling tot het Oosten nog een vrij jonge geschiedenis heeft. Het is in feite dit punt waarop de West-Europese gedachtegoed op gebaseerd; met andere woorden ‘overmacht op het Oosten’. Hierentegen kent steeds het Oosten het vrije denken, wat in het Westen niet meer dan een leuze is.

Kennis wordt vergaard door open te zijn. Dit leidt op zijn beurt tot interactie waardoor men elkaars ideeën respecteert en waardeert. Het ultieme resultaat is dat door wisseling van gedachtes de mens tot een hoger niveau van denken wordt gebracht. Dit is het denken zonder doelen en voornemens en dit noemen we het vrije denken.

 

Login of registreer om een reactie te plaatsen